فرآیند تولید واکسهای نفتی، فرآیند روغن گیری است که خوراک آن از واکس روغن دار قسمت اعظم خوراک – کارخانجات تولید روغن و یا رسوبات مخازن ذخیره نفت خام تأمین میگردد

قسمت اعظم خوراک مزبور در واقع محصول جانبی فرآیند واکسگیری ، با هدف تولید روغن موتور با نقطه ریزش پایین میباشد. واکسهای روغن دار بعلت داشتن مقدار زیادی روغن کاربرد مستقیم ناچیزی داشته و تنها به عنوان ماده اولیه برای تولید واکس تجارتی با درجات مختلف خلوص به کار میرود. از این رو میتوان گفت که علیرغم آنکه فرآیند اصلی تولید واکسهای نفتی فرآیند روغنگیری است ولی فرآیند واکسگیری نیز در زنجیره تولید واکس قرار میگیرد امروزه در بسیاری از کارخانجات، واحدهای روغنگیری و واکسگیری در هم ادغام شده و هر دو محصول روغن و واکس در کنار هم تولید میگردد .

این امر در مورد واحدهایی که از روش استخراج حلال استفاده میکنند بیشتر صادق است زیرا به علت روش و تکنیک مشابه در دو فرآیند واکسگیری و روغنگیری با حلال، امکان استفاده مشترک از قسمتهای بازیابی حلال و آب و برق و بخار مهیا بوده و در نتیجه واحدهای مزبور از نقطه نظر اقتصادی مقرون به صرفهتر خواهند بود.

با توجه به مطالب فوق میتوان فرآیندهای تولید واکس را به ۲ بخش زیر تقسیم نمود:

الف- روشهای روغنگیری که خوراک آن واکسهای روغندار بوده و هدف تولید واکسهای بدون روغن است

ب- روشهای واکسگیری _ روغنگیری که خوراک اولیه آن لوبکات بوده و هدف تولید محصول روغن با نقطه ریزش پایین و واکس بدون روغن میباشد.